Het mooiste van Otavalo

Na de afritsbroeken,wandelsokken en bergschoenen aan te hebben gedaan zijn we met een volle rugzak richting het meer van Cuicocha vertrokken. In de haast de verkeerde bus genomen,maar dat loste zich vanzelfweer op. In Cotacachi ( geen wonder dat Mariette en ik al die namen door elkaar gooien) kwam een man naar ons toe die ons wel in zijn pickup naar het meer wilde brengen, voor 6 dollar. Hup achter in de pickup gesprongen en naar het meer gereden. Daar hebben we een wandeling van 4,5 uur gemaakt. Zo mooi, eigenlijk wel het mooiste wat we hier gezien hebben. Mijn conditie werd wel weer flink op de proef gesteld, want het was flink klimmen en dalen. Een groot deel van de wandeling liep precies over de richel van de berg met zowel links als rechts diepe afgronden. Hopelijk vannacht geen enge dromen!

Net even met Brechje geskypet. Zij is daar al jarig. Dat was wel weer even fijn.

Mijn dag kan niet meer stuk!

Ik ga naar mijn kamer, volgens mij heeft Mariette de cocathee al klaar, daar hebben we de afgelopen nacht best lekker op geslapen.....