Laatste dag Galapagos

De overtocht naar San Christobal was heftig. Er stond een sterke wind, dus de boot hing schuin en zo´n aantal kilometer voor het eiland vielen er twee motoren uit. Maar dit werd ruimschoots goedgemaakt omdat we twee dolfijnen zagen! Ook hier werden we weer met de watertaxi van de boot gehaald en we zagen al direct bij het binnenvaren van de haven dat de verhalen over San Christobal kloppen. Het hele haventje is in beslag genomen door de zeeleeuwen. Ze liggen op de trap naar de haven, op de banken, in de speeltoestellen van de kinderen en overal op het strand. Verder ziet dit eiland er wat armoediger uit. De straten zijn prachtig bestraat, maar er zijn weinig huizen ook echt afgebouwd. Ons hotel is prachtig, we zijn de enige gasten en hebben een kamer met goede wifi. Dat is altijd weer een pak van mijn hart. Toch een soort lifeline naar huis. Onze laatste snorkeltocht is een groot succes. We varen met een leuke gids en een leuke groep mensen allereerst naar het eilandje Isla Lobos. Snorkelen met zeeleeuwen. Dat is best spannend. Ze zijn onder, naast, achter en voor je en snel! In het begin ben je nog wat schrikachtig, maar als je je handen bij je in de buurt houdt gebeurt er niets, aldus de gids. Dus na een tijdje kun je je echt ontspannen en er van genieten. Toen weer terug in de rubberboot, dat is nog best een klus. Maar het lukt Mariette en mij nog zonder al te veel gesjor. Voor de stevige Amerikaan is het een ander verhaal, daar moet drie man aan te pas komen om hem vervolgens op zijn kop de boot in te krijgen. Moeilijk om dan niet de slappe lach te krijgen. Toen koers naar Kicker Rock gezet. Een hele mooie rotsformatie in de zee, met tussen de twee rotsen een diep kanaal. Ook daar gaan we snorkelen. Dit is de plek om haaien te spotten. Op zo´n moment ben je best blij met een wetsuit en flippers, voel je je toch een beetje beschermd. We zwemmen als groepje, vlak bij de gids het kanaal door en zien al gauw 5 Galalapagos haaien. Die beesten zijn zo´n 2,5 meter lang dus dat is wel even (ver)slikken.Gelukkig hebben de haaien een stuk minder interesse in ons dan de zeeleeuwen. Ook al zegt zo´n gids dat het ongevaarlijk is, ze zien er gewoon eng uit. Nog een grote haai gezien en een schilpad, dat is heel leuk. Verder is de hele wand van de rotsformatie die zowat loodrecht de zee in verdwijnt, vol met mooie plantjes, koraal en kleinere visjes met de mooiste kleuren!  Aan het eind van het kanaal nog een grote rog gezien. Zo van de zijkant gezien zijn ze trouwens helemaal niet zo plat, ze hebben best wel een grote kop. Het derde deel van het uitstapje valt wat tegen. Het strandje is idylisch, prachtig wit zand en knalblauwe zee, maar een zwerm steekvliegen kan de strandvreugde flink bederven. Dus change of plan. Wisten jullie dat Darwin als eerst voet aan wal zette op San Christobal. Natuurlijk hebben ze daar een mooi standbeeld voor gemaakt. Wij zijn dat gaan bekijken en hebben terug naar het dorpje gelopen. Dat was het, nog wat lezen en bijkomen op het dakterras en dan op naar het volgende avontuur.